عربستان ال سعودددد!!!!

انقلاب های عربی و چشم انداز امپراطوری نفتی عربستان سعودی / مریم پاشنگ


با توجه به شرایط سیاسی- اجتماعی و اقتصادی حاکم بر عربستان تحت تاثیر انقلاب های عربی، به نظر می رسد که امپراطوری نفتی این کشور در آینده ای نه چندان دور تاثیرگذاری گذشته خود را نخواهد داشت.


با توجه به شرایط سیاسی- اجتماعی و اقتصادی حاکم بر عربستان سعودی تحت تاثیر انقلاب های عربی، مدیریت تقاضای انرژی در عربستان حداقل در میان مدت بهینه نخواهد بود و لذا به نظر می رسد که امپراطوری نفتی این کشور در آینده ای نه چندان دور تاثیرگذاری گذشته خود را نخواهد داشت.

  پس از تردیدهایی که در مورد میزان واقعی ذخایر نفتی عربستان منتشر شد و هنوز هم در هاله ای از ابهام قرار دارد، اخیرا بانک سرمایه گذاری "سیتی گروپ" گزارشی در مورد آینده نفتی عربستان سعودی به عنوان بزرگترین دارنده ذخایر نفتی جهان منتشر کرده و در آن پیش بینی کرده که این کشور تا سال 2030 به یک وارد کننده نفت خام تبدیل خواهد شد. 

در سناریوهای طراحی شده توسط این بانک، عامل اصلی این امر "رشد تقاضای داخلی این کشور حدود 6/7 درصد در هر سال" و "عدم مدیریت بهینه تقاضا" عنوان شده است. سال گذشته نیز ادعاهای مشابهی از سوی "چاتم هاوس" انگلیس و بانک سرمایه گذاری "جدوا" مطرح شد و آن ها نیز هشدار دادند در صورتی که مدیریت تقاضا در این کشور کارآمد تر نشود، امپراطوری نفتی عربستان در آینده ای نه چندان دور فرو خواهد پاشید. چاتم هاوس دسامبر گذشته اعلام کرد که عربستان تا سال 2038 به وارد کننده خالص نفت تبدیل خواهد شد و بانک سرمایه گذاری جدوا هم ظرفیت صادرات نفت خام عربستان سعودی را تا سال 2030 معادل 9/4 میلیون بشکه در روز برآورد کرده بود.
 
میزان مصرف نفت برای تولید برق در فاصله زمانی 2004 تا 2010 بیش از 260 درصد افزایش نشان می دهد. عربستان در ماه ژوئن به طور متوسط 743500 بشکه نفت برای تولید برق مصرف کرده که 82 هزار بشکه نسبت به همین دوره در سال گذشته بیشتر است. در مجموع با مصرف 778 هزار بشکه نفت در روز در ماه ژوئن 2012، این کشور 162 هزار بشکه در روز بیشتر از ژوئن سال 2011 مصرف داشته  است. البته منابع آگاه به رویترز اعلام  کردند که در روزهای اوج مصرف میزان تقاضا و مصرف تا یک میلیون بشکه در روز بالا می رود. 

 دولت عربستان سوبسید بالایی را برای سوخت در نظر گرفته که همین امر مدیریت تقاضا را مشکل و تا حدودی غیرممکن می کند. دولت سالانه  33/13 میلیارد دلار را به سوبسید آب و برق اختصاص داده است که با توجه به وابستگی 80 درصدی درآمد این کشور به فروش نفت چالش بزرگی برای این کشور محسوب می شود.
 
عربستان سعودی در نظر دارد که با بهبود بهره وری انرژی توسعه پروژه های تولید برق از انرژی های تجدیدپذیر، انرژی هسته ای و افزایش تولید گاز تا حدودی روند کاهش صادرات خود را جبران کند. اما "سیتی گروپ" در مورد ادعای این کشور مبنی بر  تامین 70 درصد از افزایش تقاضای برق پیش بینی شده این کشور تا سال 2030 توسط انرژی هسته ای و خورشیدی ابراز تردید کرده است.
 با این وجود با توجه به ذخایر اثبات شده گازی 279 تریلیون فوت مکعبی این کشور، پروژه های گازی در دست اقدام آرامکو  تا سال 2015 ، میزان تولید گاز این کشور را تا 5/15 میلیون فوت مکعب در روز افزایش خواهد داد. همچنین با توجه به اکتشافات جدید و تولید نفت در دیگر مناطق این کشور شاید بخش بیشتری از افزایش تقاضا در این کشور در مقایسه با پیش بینی های مذکور جبران شود. اما اگر حاکمیت عربستان سعودی به صورت جدی به اصلاح قیمت گذاری انرژی در داخل کشور و حذف سوبسید ها نپردازد، شاید به حقیقت پیوستن پیش بینی ها در خصوص آینده قدرت نفتی عربستان دور از تصور نباشد.

با توجه به شرایط منطقه ای و سرایت امواج انقلاب ها در بین کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، عربستان نیز از این امواج مصون نمانده و نا آرامی ها به ویژه در بین شیعیان که یک سوم جمعیت این کشور را تشکیل می دهند بالا گرفته است. خاندان سلطنتی سعی دارد با تطمیع و ارعاب، نا آرامی ها را سرکوب کند، اما به نظر می رسد که نمی تواند به مدت طولانی از این تاکتیک ها استفاده کند.
 
اکثریت جمعیت شیعه در عربستان در استان های شرقی این کشور زندگی می کنند. بخش اعظم ذخایر نفتی این کشور نیز در بستر همین منطقه واقع شده است. با وجود آنکه عربستان بیش از صد میدان نفتی و گازی دارد اما بیش از نیمی از ذخایر نفت و گاز این کشور در 8 میدان نفتی بزرگ واقع در استان های شرقی قرار دارد. میدان نفتی قوار با ذخایر باقیمانده 70 میلیارد بشکه هنوز بزرگترین میدان نفتی جهان می باشد.

قطیف یکی از استان های شیعه نشین واقع در شرق این کشور در نزدیکی اصلی ترین پایانه نفتی عربستان یعنی راس التنوره قرار دارد. الاحصا دیگر استان شیعه نشین عربستان نیز در نزدیکی میدان قوار با تولیدی معادل 5 میلیون بشکه در روز قرار دارد. بسیاری از شیعیان این دو استان در شرکت نفتی آرامکو کار می کنند. امنیت این دو استان شیعه نشین نه تنها برای عربستان بلکه برای امنیت انرژی جهان حائز اهمیت است و هر گونه اختلال در فعالیت صنعت نفت عربستان به ویژه در این دو استان قیمت های نفت را به شدت افزایش خواهد داد.

 بیشتر ناآرامی ها در عربستان در این دو استان است. پس از تظاهرات اعتراضی سال 2009 شیعیان در قطیف، موج جدیدی از تظاهرات اعتراضی در فوریه 2011 در همین استان شروع و بار دیگر در ماه های مارس، اکتبر و دسامبر برپا شد که با سرکوب گسترده ای از سوی حاکمیت که با مجروح و کشته شدن مردم همراه بود،  مواجه شد.

افزایش نا آرامی ها و تعداد کشته شدگان و زندانیان نشان از رویکرد افراطی حاکمیت عربستان در مواجهه با مردم این کشور به ویژه شیعیان دارد. با وجود آنکه کمک نقدی 130 میلیارد دلاری حاکمیت به مردم در فرونشاندن نا آرامی ها بی تاثیر نبوده اما اصلاحات ساختاری سیاسی و اقتصادی مورد نظر قشر جوان، چندان از سوی حاکمیت جدی گرفته نشده و هر جرقه ای می تواند آتش ناآرامی ها را مجددا روشن کند . 

 با توجه به اینکه انجام هر گونه اصلاحات اقتصادی نیازمند عزم ملی و آرامش داخلی می باشد، حذف سوبسیدهای انرژی در عربستان که با بحران مشروعیت در نزد مردم خود مواجه است، می تواند بقای سیاسی حاکمیت این کشور را به طور جدی تهدید کند. بنابراین به نظر می رسد از آنجا که مدیریت بهینه تقاضای انرژی در این کشور حداقل در میان مدت با توجه به شرایط سیاسی- اجتماعی ناشی از انقلاب های عربی امکان پذیر نیست؛ این امپراطوری نفتی حتی با توسعه سرمایه گذاری برای افزایش تولید گاز یا سوخت های جایگزین در آینده ای نه چندان دور دیگر همانند گذشته تاثیرگذار نخواهد بود.

جهت ارجاع دانشگاهی:
مریم پاشنگ، "انقلاب های عربی و چشم انداز امپراطوری نفتی عربستان سعودی"، پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه، 9 مهرماه 1391.


تركيه شناي از ديد گاه داوود اوغلو

گزارش نشست گروه ترکیه شناسی با موضوع " ارزیابی سیاست خارجی احمد داوود اوغلو 2012 – 2001" /


روز شنبه 25 شهریور ماه 1391 نشستی دیگر از مجموعه نشست های گروه ترکیه شناسی پژوهشکده مطالعات خاورمیانه با عنوان "ارزیابی سیاست خارجی احمد داوود اوغلو 2001 – 2012" با حضور پژوهشگران مقیم و مهمان پژوهشکده و جمعی از دانشجویان دکتری و کارشناسی ارشد برگزار شد.


روز شنبه 25 شهریور ماه 1391 نشستی دیگر از مجموعه نشست های گروه ترکیه شناسی پژوهشکده مطالعات خاورمیانه با عنوان "ارزیابی سیاست خارجی احمد داوود اوغلو 2001 – 2012" با حضور پژوهشگران مقیم و مهمان پژوهشکده و جمعی از دانشجویان دکتری و کارشناسی ارشد برگزار شد. در این نشست که مدیریت آن را آقای رحمت حاجی مینه پژوهشگر مهمان پژوهشکده و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شرق بر عهده داشت، خانم ژاله عبدی دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته روابط بین الملل از دانشگاه تهران و دکتر رضا دهقانی پژوهشگر حوزه ترکیه و عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز در خصوص موضوع نشست به ایراد سخنرانی پرداختند.

ابتدا خانم عبدی در خصوص زندگی آکادمیک و تئوری داوود اوغلو نکاتی را مطرح کرد. وی با اشاره به تحصیلات وزیر امور خارجه ترکیه که مرتبط با مسائل سیاسی و روابط بین الملل است، داوود اوغلو را از معدود افرادی دانست که توانسته تئوری های خود را عملی سازد. داوود اوغلو در مهم ترین اثر خود با عنوان "عمق استراتژیک" که در سال 2001 به چاپ رسید، مباحث زیادی را مطرح کرده اما اصلی ترین مباحث این کتاب حول دو محور "مؤلفه های جغرافیایی" و "مؤلفه های تاریخی" سامان یافته است.وزیر خارجه ترکیه این کشور را دارای عمق استراتژیک می داند . از نگاه وی به دلیل موقعیت منحصر به فرد ترکیه این کشو توانایی به عهده گرفتن رهبری در چند منطقه از جمله در خاور میانه، بالکان، حوزه خزر، خلیج فارس، آسیای میانه و مدیترانه را دارد.
 
 داوود اوغلو برای دستیابی ترکیه به اهداف استراتژیک خود بر دو موضوع تأکید می کند: اول، در بعد سیاست داخلی مهم ترین مشکل ترکیه را مسئله کردها می داند که دارای ابعاد خارجی نیز می باشد. بر این مبنا ترکیه برای حل این مسئله باید هم در داخل و هم در خارج با کرد ها و کشور های دارای اقلیت کرد وارد مذاکره شود. 

دوم، در بعد سیاست خارجی  بحث همسایگان و قدرت های نو ظهور را مطرح می کند. وی معتقد است ترکیه برای رسیدن به اهداف خود باید نقاط اختلاف با همسایگانش را حل کند و در این سیاست به صفر رساندن اختلافات با همسایگان را مطرح می کند. همچنین پیشنهاد می دهد ترکیه با قدرت های نو ظهور روابط مناسب و  خوبی بر قرار سازد.
 
بر این اساس داوود اوغلو اصولی را برای سیاست خارجی ترکیه پیشنهاد می کند که عبارتند از: اول، توازن بین آزادی و امنیت؛ دوم، به صفر رساندن اختلافات با همسایگان؛ سوم، سیاست های چند بعدی و چند جانبه؛ چهارم، گفتمان دیپلماتیک و جدید که بر اساس سخت گیری– انعطاف است؛ بدین معنا که موضوعاتی را که تا پیش از این ترکیه حاضر نبود بر سر آن ها مذاکره کند، حال باید این موضوعات را از طریق مذاکره حل و فصل نماید.
 
علاوه براین، بر اساس تئوری داوود اوغلو ، اهداف سیاست خارجی ترکیه عبارتند از: اول، دست یابی به شرایط مطرح شده از سوی اتحادیه اروپا و عضویت در آن؛ دوم، همگرایی منطقه ای در شکل همگرایی های امنیتی و اقتصادی و غیره، سوم، ایفای نقش مثبت و فعال در حل و فصل اختلافات منطقه ای؛ چهارم، مشارکت در حوزه های مختلف و جدید؛ پنجم، تبدیل شدن به یکی از 10 اقتصاد برتر جهان. داوود اوغلو معتقد است که ترکیه تا سال 2023 یعنی صدمین سالگرد تاسیس ترکیه نوین، باید به این اهداف برسد و جزء 10 اقتصاد برتر جهان گردد. 

خانم عبدی در ادامه به سیاست های دولت ترکیه در خصوص تحولات جهان عرب از نگاه داوود اوغلو اشاره کرد که عبارتند از: اول، اهتمام به درک صحیح و محاسبه درست از رخداد های پیش آمده و تلاش برای تامین منافع ملی ترکیه. دوم، تاکید بر حق مردم عرب برای کسب آزادی و دموکراسی؛ سوم، تاکید بر این نکته که حمایت ترکیه از اعمال دموکراسی در کشور های عربی، منافاتی با سیاست به صفر رساندن اختلافات با همسایگان ندارد. چهارم، فرایند گذار به دموکراسی در این کشور ها باید انجام پذیرد.
 
خانم عبدی در ادامه مطرح کرد که مواضع ترکیه در قبال بهار عربی، ریسک زیادی برای دولتمردان آن داشته است، زیرا همزمان با آغاز بهار عربی، ترکیه با بسیاری از این کشور ها از جمله با لیبی روابط حسنه داشته است و تئوری به صفر رساندن اختلافات با همسایگان را دنبال می کرده است.
 
وی در انتهای بحث خود ضمن اشاره به مخالفان سیاست های داوود اوغلو مبنی بر اینکه سیاست خارجی شرق ترکیه که میراث حزب عدالت و توسعه است باعث می شود که ترکیه اهداف اصلی خود را که همانا پیوستن به اتحادیه اروپا است فراموش کند.؛ از قول داوود اوغلو بیان کرد که، سیاست خارجی ترکیه از زمانی که وی وزیر خارجه ترکیه است، با توجه به اینکه بر اساس محاسبات، موضع گیری و اقدام شده است و تلاش خود را به کار بسته تا با توجه به تحولات به پیش رود و بتواند منافع ملی ترکیه را تامین نماید، اشتباه نبوده است.
 
پس از پایان بجث خانم عبدی، دکتر دهقانی به نقد تئوری به صفر رساندن اختلافات با همسایگان داوود اوغلو پرداخت. وی ابتدا به سیر تکوین نظریه و فضای تدوین آن پرداخت. از نظر دکتر دهقانی عمده نقد به داوود اوغلو مربوط به بعد عملی استراتژی وی است نه بعد تئوریک استراتژی او. دکتر دهقانی معتقد است شرایط سال 1991 ترکیه باعث تدوین این نظریه شد، یعنی زمانی که وضعیت اقتصادی ترکیه بسیار اسفبار بوده است. در این دوره دولت های ناکار آمد و شکننده زمام امور را در دست دارند، ترکیه روابط خصمانه و در آستانه جنگ با همسایگان خود چون سوریه و عراق  قرار دارد و مهم تر از همه این کشور به طور تحقیر آمیزی از ورود به اتحادیه اروپا منع شده است. از این رو تکوین و تببین این نظریه در خطاب به اروپا است. 

وی معتقد است که توجه به کلید واژه های اصلی تئوری داوود اوغلو و تحلیل آن ها از جمله مفاهیمی چون عدم ورود ترکیه در ائتلافات منطقه ای به نفع و علیه کشور دیگر می تواند نشان دهنده این باشد که تئوری داوود اوغلو با عمل وی تعارض دارد. این پژوهشگر، در پایان بجث خود مطرح کرد که، سیاست خارجی ترکیه سیاست خارجی مستقلی نیست و ترکیه نقش بدیل غرب در منطقه را بازی می کند بر همین اساس استقلال عمل ندارد. 

این نشست با پرسش و پاسخ حاضرین در نشست پایان یافت.
 
گزارش: سحر تقی پور و حسین میرزایی، گروه ترکیه شناسی پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه

گزارش نشست گروه ترکیه شناسی با موضوع " ارزیابی سیاست خارجی احمد داوود اوغلو 2012 – 2001" /


روز شنبه 25 شهریور ماه 1391 نشستی دیگر از مجموعه نشست های گروه ترکیه شناسی پژوهشکده مطالعات خاورمیانه با عنوان "ارزیابی سیاست خارجی احمد داوود اوغلو 2001 – 2012" با حضور پژوهشگران مقیم و مهمان پژوهشکده و جمعی از دانشجویان دکتری و کارشناسی ارشد برگزار شد.


روز شنبه 25 شهریور ماه 1391 نشستی دیگر از مجموعه نشست های گروه ترکیه شناسی پژوهشکده مطالعات خاورمیانه با عنوان "ارزیابی سیاست خارجی احمد داوود اوغلو 2001 – 2012" با حضور پژوهشگران مقیم و مهمان پژوهشکده و جمعی از دانشجویان دکتری و کارشناسی ارشد برگزار شد. در این نشست که مدیریت آن را آقای رحمت حاجی مینه پژوهشگر مهمان پژوهشکده و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شرق بر عهده داشت، خانم ژاله عبدی دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته روابط بین الملل از دانشگاه تهران و دکتر رضا دهقانی پژوهشگر حوزه ترکیه و عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز در خصوص موضوع نشست به ایراد سخنرانی پرداختند.

ابتدا خانم عبدی در خصوص زندگی آکادمیک و تئوری داوود اوغلو نکاتی را مطرح کرد. وی با اشاره به تحصیلات وزیر امور خارجه ترکیه که مرتبط با مسائل سیاسی و روابط بین الملل است، داوود اوغلو را از معدود افرادی دانست که توانسته تئوری های خود را عملی سازد. داوود اوغلو در مهم ترین اثر خود با عنوان "عمق استراتژیک" که در سال 2001 به چاپ رسید، مباحث زیادی را مطرح کرده اما اصلی ترین مباحث این کتاب حول دو محور "مؤلفه های جغرافیایی" و "مؤلفه های تاریخی" سامان یافته است.وزیر خارجه ترکیه این کشور را دارای عمق استراتژیک می داند . از نگاه وی به دلیل موقعیت منحصر به فرد ترکیه این کشو توانایی به عهده گرفتن رهبری در چند منطقه از جمله در خاور میانه، بالکان، حوزه خزر، خلیج فارس، آسیای میانه و مدیترانه را دارد.
 
 داوود اوغلو برای دستیابی ترکیه به اهداف استراتژیک خود بر دو موضوع تأکید می کند: اول، در بعد سیاست داخلی مهم ترین مشکل ترکیه را مسئله کردها می داند که دارای ابعاد خارجی نیز می باشد. بر این مبنا ترکیه برای حل این مسئله باید هم در داخل و هم در خارج با کرد ها و کشور های دارای اقلیت کرد وارد مذاکره شود. 

دوم، در بعد سیاست خارجی  بحث همسایگان و قدرت های نو ظهور را مطرح می کند. وی معتقد است ترکیه برای رسیدن به اهداف خود باید نقاط اختلاف با همسایگانش را حل کند و در این سیاست به صفر رساندن اختلافات با همسایگان را مطرح می کند. همچنین پیشنهاد می دهد ترکیه با قدرت های نو ظهور روابط مناسب و  خوبی بر قرار سازد.
 
بر این اساس داوود اوغلو اصولی را برای سیاست خارجی ترکیه پیشنهاد می کند که عبارتند از: اول، توازن بین آزادی و امنیت؛ دوم، به صفر رساندن اختلافات با همسایگان؛ سوم، سیاست های چند بعدی و چند جانبه؛ چهارم، گفتمان دیپلماتیک و جدید که بر اساس سخت گیری– انعطاف است؛ بدین معنا که موضوعاتی را که تا پیش از این ترکیه حاضر نبود بر سر آن ها مذاکره کند، حال باید این موضوعات را از طریق مذاکره حل و فصل نماید.
 
علاوه براین، بر اساس تئوری داوود اوغلو ، اهداف سیاست خارجی ترکیه عبارتند از: اول، دست یابی به شرایط مطرح شده از سوی اتحادیه اروپا و عضویت در آن؛ دوم، همگرایی منطقه ای در شکل همگرایی های امنیتی و اقتصادی و غیره، سوم، ایفای نقش مثبت و فعال در حل و فصل اختلافات منطقه ای؛ چهارم، مشارکت در حوزه های مختلف و جدید؛ پنجم، تبدیل شدن به یکی از 10 اقتصاد برتر جهان. داوود اوغلو معتقد است که ترکیه تا سال 2023 یعنی صدمین سالگرد تاسیس ترکیه نوین، باید به این اهداف برسد و جزء 10 اقتصاد برتر جهان گردد. 

خانم عبدی در ادامه به سیاست های دولت ترکیه در خصوص تحولات جهان عرب از نگاه داوود اوغلو اشاره کرد که عبارتند از: اول، اهتمام به درک صحیح و محاسبه درست از رخداد های پیش آمده و تلاش برای تامین منافع ملی ترکیه. دوم، تاکید بر حق مردم عرب برای کسب آزادی و دموکراسی؛ سوم، تاکید بر این نکته که حمایت ترکیه از اعمال دموکراسی در کشور های عربی، منافاتی با سیاست به صفر رساندن اختلافات با همسایگان ندارد. چهارم، فرایند گذار به دموکراسی در این کشور ها باید انجام پذیرد.
 
خانم عبدی در ادامه مطرح کرد که مواضع ترکیه در قبال بهار عربی، ریسک زیادی برای دولتمردان آن داشته است، زیرا همزمان با آغاز بهار عربی، ترکیه با بسیاری از این کشور ها از جمله با لیبی روابط حسنه داشته است و تئوری به صفر رساندن اختلافات با همسایگان را دنبال می کرده است.
 
وی در انتهای بحث خود ضمن اشاره به مخالفان سیاست های داوود اوغلو مبنی بر اینکه سیاست خارجی شرق ترکیه که میراث حزب عدالت و توسعه است باعث می شود که ترکیه اهداف اصلی خود را که همانا پیوستن به اتحادیه اروپا است فراموش کند.؛ از قول داوود اوغلو بیان کرد که، سیاست خارجی ترکیه از زمانی که وی وزیر خارجه ترکیه است، با توجه به اینکه بر اساس محاسبات، موضع گیری و اقدام شده است و تلاش خود را به کار بسته تا با توجه به تحولات به پیش رود و بتواند منافع ملی ترکیه را تامین نماید، اشتباه نبوده است.
 
پس از پایان بجث خانم عبدی، دکتر دهقانی به نقد تئوری به صفر رساندن اختلافات با همسایگان داوود اوغلو پرداخت. وی ابتدا به سیر تکوین نظریه و فضای تدوین آن پرداخت. از نظر دکتر دهقانی عمده نقد به داوود اوغلو مربوط به بعد عملی استراتژی وی است نه بعد تئوریک استراتژی او. دکتر دهقانی معتقد است شرایط سال 1991 ترکیه باعث تدوین این نظریه شد، یعنی زمانی که وضعیت اقتصادی ترکیه بسیار اسفبار بوده است. در این دوره دولت های ناکار آمد و شکننده زمام امور را در دست دارند، ترکیه روابط خصمانه و در آستانه جنگ با همسایگان خود چون سوریه و عراق  قرار دارد و مهم تر از همه این کشور به طور تحقیر آمیزی از ورود به اتحادیه اروپا منع شده است. از این رو تکوین و تببین این نظریه در خطاب به اروپا است. 

وی معتقد است که توجه به کلید واژه های اصلی تئوری داوود اوغلو و تحلیل آن ها از جمله مفاهیمی چون عدم ورود ترکیه در ائتلافات منطقه ای به نفع و علیه کشور دیگر می تواند نشان دهنده این باشد که تئوری داوود اوغلو با عمل وی تعارض دارد. این پژوهشگر، در پایان بجث خود مطرح کرد که، سیاست خارجی ترکیه سیاست خارجی مستقلی نیست و ترکیه نقش بدیل غرب در منطقه را بازی می کند بر همین اساس استقلال عمل ندارد. 

این نشست با پرسش و پاسخ حاضرین در نشست پایان یافت.
 
گزارش: سحر تقی پور و حسین میرزایی، گروه ترکیه شناسی پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه

چین نو

کشوری رکوردشکن، عجیب، جنجالی

 

نمونه موشک‌های اس-۳۰۰ چین مستقر در تنگه تایوان توانایی حمله به فضای هوایی تایوان را دارند و تهدیدی برای تمامی هواپیماهای آمریکایی به جز هواپیماهای فوق‌العاده رادارگریز بی-۲ و جنگنده اف-۲۲ راپتور به شمار می‌روند.

چین کشور عجایب است. تاریخ، سنت، مردم، سیاست... و گویی همه‌‌چیز درباره این کشور، عجیب و باورنکردنی است.

پرجمعیت اما مسن

به گزارش همشهری آنلاین، چین دیگر در همه جهان با جمعیت عجیب و غریبش مشهور است و همه می‌دانند که هیچ کشوری در دنیا در این زمینه به پای آن نمی‌رسد. آخرین تخمین‌ها، جمعیت این کشور را 1,347,350,000نفر نشان می‌دهد. حدود نیمی از جمعیت چین در مناطق روستایی ساکن هستند. جمعیت شهرنشین چین از سال ۱۹۹۰ با سرعت بسیار زیادی افزایش پیدا کرده و در حال حاضر ۵۱/۳ درصد جمعیت چین در مناطق شهری ساکن هستند؛ رقمی که در سال ۱۹۹۰ تنها ۲۶درصد بود. با وجود این جمعیت زیاد، چین با مشکل بزرگی مواجه است؛ افزایش سالمندان.

براساس پیش‌بینی سازمان ملل، جمعیت بالای ۶۰ سال چین احتمالاً تا سال ۲۰۵۰ با دو برابرشدن، به رقمی حدود ۴۳۸ میلیون نفر می‌رسد. پرداخت حقوق بازنشستگی این افراد یکی از مشکلات اقتصادی چین است. افزایش سن بازنشستگی یکی از گزینه‌هایی است که دولت چین می‌خواهد از آن به‌عنوان راهکاری در این زمینه استفاده کند. هر چند این اقدام با نارضایتی عمومی همراه خواهد بود اما دولت این کشور هم برای مقابله با این وضعیت گزینه‌های زیادی ندارد. با معیار‌های جهانی، بازنشسته‌های چین حقوق زیادی نمی‌گیرند اما به‌نظر مردم این کشور، این حقوق خوب به‌نظر می‌آید. میانگین حقوق بازنشستگی در این کشور حدود ۳۶۰دلار در ‌ماه است که حدود نصف حقوق افراد شاغل به‌حساب می‌آید. علت اصلی افزایش طبقه مسن چین اجرای سیاست سختگیرانه تک‌فرزندی طی‌سال‌های 60 -1950 است.

بیشترین جمعیت آنلاین جهان

از هر پنج‌کاربر اینترنت در جهان یک نفرشان چینی است! چین با دسترسی حدود ۵۱۳ میلیون نفر از شهروندانش به اینترنت بیشترین جمعیت آنلاین جهان را دارد و در این زمینه رکورددار است.

چین در رشد دسترسی به اینترنت هم حرکت سریعی داشته است. در سال ۲۰۰۰ تعداد کاربران اینترنت چین تنها ۲۳ میلیون نفر بود اما اکنون در این زمینه رکوردشکن است؛ هرچند دولت این کشور از پیشتازان فیلترینگ هم به‌حساب می‌آید. در پروژه موسوم به «دیواره آتشین عظیم» مقام‌های چینی سایت‌های خاصی را از دسترس کاربران‌شان خارج کرده‌اند. بسیاری از سایت‌های شبکه‌های اجتماعی به همین‌خاطر در چین قابل دسترسی نیستند اما چینی‌ها برای آنها جایگزین خاص خود را دارند. Qzone مشهورترین شبکه اجتماعی این کشور است که براساس آخرین آمارها 480میلیون عضو دارد. Sina Weibo را جایگزین توئیتر در چین می‌شمارند که براساس گزارش فوریه سال‌جاری ۳۰۰میلیون کاربر در این کشور از آن استفاده می‌کنند. گوگل هم در چین قابل دسترسی نیست و سایت Baidu عملاً جایگزین آن به‌حساب می‌آید. به جای یوتیوب هم چینی‌ها بیشتر از سایتی به نام Youku برای اشتراک‌گذاری ویدئو استفاده می‌کنند.

تقریباً همه بی‌سیم!

در چین ۹۰۰ میلیون نفر «شو‌جی» یا همان تلفن‌همراه دارند و بیشتر زندگی خود را با آن می‌گذرانند. براساس این آمار تقریباً همه بزرگسالان چین در سراسر این کشور تلفن همراه دارند. استفاده از تلفن همراه برای استفاده از اینترنت هم بسیار مرسوم است. برخی از گزارش‌ها نشان می‌دهد که چینی‌ها ۷۰ درصد وقت خود را آنلاین سپری می‌کنند.

طلوع آفتاب در ۱۰ صبح!

چین که در شرق آسیا قرار گرفته 9,640,821کیلومترمربع وسعت دارد و از نظر وسعت مناطق خاکی، دومین کشور بزرگ جهان به‌حساب می‌آید. براساس تعریف‌های مختلفی که از مجموع وسعت کشورها می‌شود چین در رده‌بندی کلی کشورها از نظر وسعت کل در مقام سوم یا چهارم قرار می‌گیرد. این کشور دارای مرز زمینی با ۱۴کشور است و همچنین از سمت شرق و جنوب با دریای چین شرقی، خلیج کره، دریای زرد و دیگر آب‌های آزاد احاطه شده‌است.

با این وسعت، زیاد چین تا سال ۱۹۴۹، پنج ساعت رسمی در نقاط مختلف خود داشت اما در سال ۱۹۴۹ و بعد از جنگ داخلی این کشور جمهوری خلق چین به‌عنوان اتحاد بیشتر این کشور یک ساعت واحد را برای کل کشور که هشت‌ ساعت جلوتر از گرینویچ است درنظر گرفت. این اقدام باعث شد که مثلاً در برخی مناطق غربی چین طلوع آفتاب در ساعت ۱۰صبح به‌وقت رسمی باشد! به همین‌خاطر استفاده غیررسمی از ساعتی موسوم به ساعت ارومغی در مناطق غربی مرسوم است که دوساعت از ساعت رسمی کشور عقب‌تر بوده اما مشکلات مردم را حل می‌کند.

از سهمیه‌بندی غذا تا دومین اقتصاد بزرگ جهان


از هنگام اجرای اصلاحات اقتصادی در چین در سال ۱۹۷۸، این کشور یکی از سریع‌ترین رشد‌های اقتصادی دنیا را داشته است. این کشور اکنون دومین اقتصاد بزرگ دنیا براساس تولید ناخالص به‌حساب می‌آید و بزرگترین صادر‌کننده جهان است. چینی‌ها علاوه بر اینکه بیشترین صادرات جهان را دارند دومین وارد‌کننده بزرگ کالا هم هستند. این رشد اقتصادی را چینی‌ها مدیون اصلاحات دنگ شیاپینگ هستند که بستر مناسبی برای رشد جادویی اقتصاد این کشور فراهم کرد. تا دهه ۱۹۸۰ غذا در چین به‌شدت سهمیه‌بندی می‌شد و به‌عنوان نمونه تا چند دهه پیش، گوشت در چین یک غذای تجملی به‌حساب می‌آمد و بیشتر مردم ماهی یک یا دو بار می‌توانستند گوشت بخورند.

براساس گزارش صندوق بین‌المللی پول، تولید ناخالص ملی چین (اسمی) ۷/۲۹۸ تریلیون دلار است و اگر همین روند ادامه پیدا کند آمریکا را هم پشت سر می‌گذارد. چین بزرگ‌ترین ذخایر ارزی جهان را دارد و رهبران اتحادیه اروپا به همین‌خاطر با مشکلات اقتصادی کشورهای عضو این اتحادیه به سراغ چین رفتند تا به آنها کمک کند. بیش از ۵۰درصد مردم چین کشاورزند. صنعتگران 24درصد و کارمندان و بازرگانان26درصد نیروی کار فعال این کشور را تشکیل می‌دهند.

مرکز کارخانه‌های جهان


کارخانه‌های بسیاری از شرکت‌های مهم جهان به‌ دلایل مختلف مانند پایین بودن بهای انرژی و نیروی کار، در چین مستقر هستند. به‌عنوان نمونه سال گذشته تولید کالاهای شرکت اپل در چین جنجال‌ساز شد و گروهی از مقام‌های آمریکا درباره تولید محصولات این شرکت فناوری در چین اعتراض کردند. استیو جابز، مدیرعامل فقید اپل علاوه بر ارزان بودن نیرو و مسئله هزینه، تخصص، اطلاعات و کار خوب چینی‌ها را علت تولید محصولات این شرکت در چین به جای آمریکا اعلام کرده بود. به گفته جابز پیدا کردن متخصصانی که در آمریکا ۹‌ماه زمان می‌برد در چین طی دوهفته صورت گرفته است. از سال ۲۰۰۰ همه محصولات اپل در چین تولید می‌شوند.

بمب ساعتی اقتصاد چین


با وجود اینکه چین دومین اقتصاد بزرگ دنیا به‌حساب می‌آید اما این کشور نیز اکنون با مشکلات اقتصادی دست و پنجه نرم می‌کند. آمارها در سال ۲۰۱۲ نشان می‌دهد که اقتصاد این کشور در مقایسه با یک سال قبل ضعیف‌تر شده است. ون جیابائو، نخست‌وزیر چین در آگوست سال‌جاری به صراحت اعلام کرد که اقتصاد کشور تحت فشار قرار دارد و مشکلات چین ممکن است برای مدتی طولانی ادامه پیدا کند. در‌واقع چین با مشکل کاهش تقاضای جهانی برای کالاهای صادراتی این کشور و همچنین رشد کم مصرف داخلی روبه‌روست. با توجه به مطلوب نبودن شرایط اقتصادی آمریکا و اتحادیه اروپا (به‌عنوان دو بازار بسیار بزرگ کالاهای چینی) نگرانی از ادامه روند ضعیف رشد اقتصادی چین، همچنان وجود دارد. در فاصله ماه‌های آوریل تا ژوئن (سه ماهه دوم سال‌جاری) رشد تولید ناخالص داخلی چین تنها 7/6 درصد بوده است. هر چند این میزان رشد در مقایسه با کشورهای غربی خیلی خوب است اما کندترین نرخ رشد چین در طول سه سال گذشته به‌حساب می‌آید.

کشوری با ۲۴۰ کلاهک هسته‌ای


ارتش آزادیبخش خلق که به نیروهای مسلح هوایی، دریایی و زمینی چین گفته می‌شود با داشتن 2/3 میلیون سرباز فعال، بزرگ‌ترین ارتش جهان به‌حساب می‌آید. چینی‌ها با ژاپن، فیلیپین و ویتنام مناقشه‌های ارضی دارند؛ مسئله تایوان و اختلافات با آمریکا هم سال‌هاست ادامه دارد.

براساس آمار سال ۲۰۱۰ ارتش چین هزار و ۳۲۰ فروند جنگنده، ۹زیردریایی، ۲۷ ناوشکن و ۲۴۰کلاهک هسته‌ای دارد و مجموع بودجه نظامی این کشور ۱۴۳میلیارد دلار تخمین زده می‌شود. از لحاظ بودجه دفاعی، چین به‌عنوان یک قدرت هسته‌ای پس از آمریکا دومین کشور جهان است. براساس گزارشی که در آگوست سال ۲۰۱۱ منتشر شده، تخمین زده می‌شود که چینی‌ها ۱۹۵ موشک با قابلیت حمل کلاهک هسته‌ای ازجمله ۷۵موشک بالستیک بین‌قاره‌ای در اختیار دارند. به‌عنوان نمونه از سال ۲۰۰۰، ارتش چین تلاش گسترده‌ای برای مدرنیزه کردن تجهیزات خود با خرید جنگنده‌های سوخوی اس‌یو-30 از روسیه کرد. این کشور همچنین جنگنده‌های مدرنی مانند چنگدو‌جی-۱۰ و چند نسل شنیانگ تولید کرده است. علاوه بر این چین سامانه‌های موشکی اس-300 و اس-400 تولید روسیه را در اختیار دارد. به‌عنوان نمونه موشک‌های اس-۳۰۰ چین مستقر در تنگه تایوان توانایی حمله به فضای هوایی تایوان را دارند و تهدیدی برای تمامی هواپیماهای آمریکایی به جز هواپیماهای فوق‌العاده رادارگریز بی-۲ و جنگنده اف-۲۲ راپتور به شمار می‌روند.

مشکلات جمعیت زیاد و صنعتی‌بودن


جمعیت زیاد چین و کارخانه‌های مختلف آن باعث شد تا این کشور در سال ۲۰۰۷ از آمریکا در تولید گازهای گلخانه‌ای پیشی بگیرد. هفت‌شهر از آلوده‌ترین شهرهای جهان در چین هستند که مرگ زودرس سالانه ۵۰۰ تا ۷۵۰ هزار نفر را رقم می‌زند. مقام‌های چینی تلاش دارند تا این مشکلات را حل کنند اما نگاهی به حجم اقتصاد و جمعیت چین به راحتی پیچیده بودن این موضوع را مشخص می‌کند؛ به همین‌خاطر برای هر توافقی درباره تغییرات آب و هوایی، چین یکی از کشورهای تعیین‌کننده به‌حساب می‌آید.

چین تایپه یا تایوان


جمهوری چین که با نام‌های تایوان و چین‌تایپه هم شناخته می‌شود طی بیش از ۶۰ سال گذشته، یکی از پیچیده‌ترین مسائل در صحنه بین‌المللی بوده است. در دوران پس از جنگ جهانی دوم، جنگ داخلی چین آغاز شد و نبرد ناسیونالیست‌ها و کمونیست‌ها در سال 1949، پیروزی قاطع حزب کمونیست چین و تاسیس جمهوری خلق چین به رهبری مائوتسه تونگ را به‌دنبال داشت. کمونیست‌ها تمامی سرزمین‌ پهناور چین را تحت حاکمیت خود درآوردند و دولتشان را در پکن پایه‌ریزی کردند. اعضای حزب ناسیونالیست چین (کومینتانگ) به رهبری چیانگ کای‌شک به آن سوی تنگه تایوان گریختند و پایتخت خود را شهر تایپه به‌عنوان پایتخت دولت در تبعید نامیدند.

جمهوری خلق چین از آن موقع این حکومت را غیرقانونی خوانده، خواهان بازگشت این سرزمین به خاک اصلی چین است و آمادگی خود را برای استفاده از قدرت نظامی درصورت لزوم اعلام کرده است. جمهوری خلق چین از برقراری روابط دیپلماتیک با کشورهایی که تایوان را به رسمیت بشناسند، خودداری می‌کند. آمریکا در بسیاری از مواقع از فروش تسلیحات به تایوان به‌عنوان اهرمی علیه چین استفاده می‌کند. چینی‌ها به هیچ عنوان دل خوشی از نفوذ آمریکا در اقیانوس آرام و شرق آسیا و سیاست‌های دیگر این کشور، مانند نزدیکی به تایوان ندارند. قرارداد 4/6 میلیارد دلاری فروش تسلیحات آمریکا به تایوان در ژانویه 2010به‌شدت روابط دوطرف را به‌ویژه در بخش نظامی تیره کرد.

متهم به کپی‌کاری


چینی‌ها در طول سال‌های گذشته همیشه به کپی کردن فناوری کشورهای دیگر متهم شده‌اند. زمانی که تصاویری از جنگنده رادارگریز چین موسوم به چنگدو جی-۲۰ در جریان سفر رابرت گیتس به پکن منتشر شد رسانه‌های غربی اعلام کردند که این جنگنده با الگوبرداری از مدل‌های آمریکایی ساخته شده است. در سپتامبر سال‌جاری میلادی هم چین نخستین ناو هواپیمابر خود را معرفی کرد و بازهم در این زمینه متهم شد. پیش از این جنگنده اف-22به همراه جنگنده‌های در حال آزمایش اف-35ساخت شرکت لاکهید مارتین تنها جنگنده‌های نسل پنجم جهان به‌حساب می‌آمدند. اف-22علاوه براین تنها جنگنده‌ عملیاتی جهان بود که می‌توانست به‌طور کلی از دید رادارها پنهان بماند.

مقام‌های آمریکا پیش از این به خوبی از تلاش دولت چین و سرمایه‌گذاری گسترده این کشور در بخش نظامی خبر داشتند اما هیچ وقت تصور نمی‌کردند که چینی‌ها این قدر سریع بتوانند فاصله خود را با آنها کم کنند و در چشم برهم زدنی در یک قدمی دستیابی به تجهیزات راهبردی این کشور قرار بگیرند. جنگنده رادارگریز چین در واقع یکه‌تازی آمریکا را در میدان جنگنده‌های نسل پنجم جهان از بین برده است و به همین‌خاطر در کنار پیشرفت‌های دیگر نظامی، پکن باعث نگرانی‌ شدید مقام‌های واشنگتن شده است. زمانی که یک بالگرد رادارگریز آمریکا در جریان عملیات کشتن اسامه بن لادن در ابوت‌آباد پاکستان سقوط کرد بسیاری از رسانه‌ها از انتقال لاشه آن به چین خبر دادند. گفته می‌شود این بالگرد اطلاعات بسیار مهمی به چینی‌ها داده است و آنها از تمامی اجزای آن استفاده کرده‌اند.

ترکیه و سوره به کجا می روند؟

ترکیه: فاروق الشرع جایگزین اسد شود 

 وزیر امور خارجه ترکیه پیشنهاد کرد معاون رئیس جمهور سوریه جایگزین بشار اسد شود.

به گزارش عصر ایران به نقل از سایت شبکه الجزیره، احمد داوود اوغلو وزیر امور خارجه ترکیه پیشنهاد کرد فاروق الشرع معاون رئیس جمهور سوریه ، جایگزین بشار اسد رئیس جمهور شود تا بتواند در راس دولت انتقالی، جنگ داخلی فعلی در سوریه را متوقف کند.
وی افزود: مخالفان به پذیرش الشرع برای رهبری سوریه در آینده ، نزدیک هستند.
اوغلو در مصاحبه تلویزیونی، الشرع را "مرد عاقل و با وجدان " توصیف کرد که در کشتارهای سوریه مشارکت نداشته و هیچ کس به اندازه او حکومت سوریه را به خوبی نمی شناسد.
وزیر امور خارجه ترکیه همچنین گفت اطمینان دارد الشرع هنوز در سوریه است.
اتحادیه عرب قبل از این در ماه ژانویه گذشته در قالب طرحی برای حل بحران سوریه پیشنهاد کرده بود بشار اسد رئیس جمهور سوریه به سود معاونش از قدرت کناره گیری کند تا الشرع رهبری این کشور در مرحله انتقالی را برعهده بگیرد.
در آن مقطع اتحادیه عرب الشرع را شخصیتی توصیف کرده بود که توافق همه را به دنبال خواهد داشت.
قبل از این در ماه اگوست گذشته شایعه هایی درباره جدا شدن الشرع از حکومت سوریه و فرار او به اردن منتشر شد اما مقامات سوریه این موضوع را تکذیب کردند.
فاروق الشرع پس از آن با هیئت پارلمانی از ایران ملاقات کرد تا نادرستی این شایعه ها معلوم شود.
دفتر فاروق الشرع هم با صدور بیانیه ای و تکذیب جدا شدن وی از قدرت گفته بود:" الشرع از ابتدای بحران تلاش کرد با همه طرف ها ارتباط داشته باشد تا برای توقف خون ریزی با هدف ورود به روند سیاسی در چارچوب گفتگوی همه جانبه و موفقیت آشتی ملی فعالیت کند.
الشرع ، سنی مذهب و متولد منطقه درعا، سرچشمه اعتراضات ضدحکومتی سوریه است. 
وی در سال 2011 و پس از چهارماه از آغاز اعتراضات داخلی ، ریاست نشست مشورتی گفتگوی ملی با حضور 200 نفر از شخصیت ها به نمایندگی از جریان های سیاسی ، حزبی، مستقل و دانشگاهی  را برعهده داشت . مخالفان در این نشست حضور نداشتند و اعلام کردند در سایه ادامه خشونت های حکومتی علیه معترضین، در جلسات گفتگو با دولت شرکت نمی کنند.
شماری از دیپلمات های غربی هم قبلا گفته بودند در ابتدای بحران در سوریه، الشرع به عنوان گزینه ای برای میانجیگری پیشنهاد شد اما چهره های قدرتمندی در حکومت سوریه او را به حاشیه راندند.
فاروق الشرع قبل از این به مدت 15 سال به عنوان وزیر امور خارجه فعالیت کرد و سپس در سال 2006 به عنوان معاون جدید رئیس جمهور منصوب شد.
او زمانی به این سمت تعیین شد که عبدالحلیم خدام معاون وقت رئیس جمهور سوریه، با جدا شدن از حکومت به فرانسه فرار کرد.
سوریه از 18 ماه پیش تاکنون با موجی از مخالفت ها و ناآرامی های داخلی روبه رو است که هم اکنون به جنگ داخلی میان ارتش و مخالفان مسلح تبدیل شده است.

سوریه

گزارش نشست گروه ترکیه شناسی با موضوع " بررسی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در قبال تحولات سوریه"


.


 
گزارش نشست  ایران در قبال تحولات سوریه"
 
بررسی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران
 
در قبال تحولات سوریه"
 
روز شنبه 18شهریور ماه 1391، گروه ترکیه شناسی پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه نشستی دیگر از مجموعه نشست های این گروه را با عنوان "بررسی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در قبال تحولات سوریه" برگزار کرد. در این نشست که پژوهشگران مقیم و مهمان پژوهشکده و جمعی از دانشجویان دکتری و کارشناسی ارشد دانشگاه های مختلف حضور داشتند، آقای حسین میرزایی از اعضای گروه ترکیه شناسی و آقای احمد دستمالچیان سفیر پیشین ایران در لبنان در خصوص موضوع نشست نکاتی را مطرح کردند.

ابتدا آقای میرزایی به عنوان سخنران اول به مؤلفه های اصلی سیاست خارجی سوریه از دوران حافظ اسد تا کنون اشاره کرد و سیاست خارجی ایران در سوریه را مبتنی بر حمایت از حکومت بشار اسد و تقویت خط مقاومت با تکیه بر روش های مسالمت آمیز  دانست. در ادامه وی اقدامات ایران در قبال تحولات سوریه را در پنج مورد مطرح نمود: نخست، حمایت از بشار اسد در موضع گیری ها و سخنرانی ها، که این امر در دو بعد تقبیح اقدامات تروریستی و دخالت بیگانگان و همچنین لزوم حمایت از بشار اسد متجلی گردیده است.
 
دوم، سفرهای هیئت های دیپلماتیک طرفین سوری و ایرانی،که ایران با اعزام نمایندگان خود در سطوح مختلف حمایت خود را از بشار اسد اعلام داشته است. در حالیکه از زمان آغاز بحران سوریه و تشدید آن به غیر از نمایندگان سازمان ملل متحد و دیگر نهادهای بین المللی و منطقه ای، هیئت های سیاسی سایر کشورها سفرهای خود را به این کشور کاهش داده اند.

سوم، ایران به عنوان قدرت منطقه ای برای حل بحران سوریه از پتانسیل های خود در نهادهایی چون سازمان ملل متحد، اجلاس جنبش عدم تعهد، اجلاس مکه و سازمان کنفرانس اسلامی استفاده کرده است.

چهارم، ایران از آغاز بحران سوریه بر حل و فصل مسالمت آمیز و راه حل های سیاسی- دیپلماتیک تأکید داشته است و در این راستا از طرح صلح هشت ماده ای کوفی عنان استقبال نمود. (پس از استعفای کوفی عنان این طرح را اخضر ابراهیمی دنبال خواهد کرد.)
پنجم، مقامات ایرانی طرح دولت ملی مبنی بر مشارکت تمام احزاب و نهادها در حکومت سوریه را مطرح و حمایت خود را از راه حل سوری-سوری اعلام کردند.

در ادامه نشست، آقای دستمالچیان نکاتی را در خصوص تحولات سوریه مطرح کرد. وی اظهار داشت: در رابطه با تحولات اخیر سوریه چند اصل را باید مورد توجه قرار داد. اول آنکه سوریه از دیر باز به دلیل داشتن موقعیت ژئوپلتیکی و ژئواستراتژیکی، نقش محوری و مهمی را در تحولات خاورمیانه، صلح عربی- اسرائیلی و مقاومت در برابر رژیم صهیونیستی ایفا نموده است.
 دوم، تحولات امروز سوریه سرنوشت آینده در منطقه را رقم خواهد زد. از نگاه وی امروزه اردوگاه غرب و مثلث ترکیه– عربستان- قطر بنا را بر این گذاشته اند که از موقعیت پیش آمده در خاورمیانه و شمال آفریقا استفاده نموده  و با تشدید  اختلاف و تفرقه قومی در سوریه رژیم بشار اسد را سرنگون نمایند و سپس با روی کار آمدن عناصری که همسو با سیاست های غربی است دو اقدام مهم را به انجام برسانند. از یک سو، با تغییر رژیم بشار اسد محور مقاومت در لبنان و فلسطین را محاصره و تضعیف نموده و نهایتاً به نابودی بکشانند. از سوی دیگر، از طریق رژیم جدید همسو با غرب روند صلح عربی- اسرائیلی را احیا نموده و به نقطه معین و سرنوشت سازی برسانند. اما بر اساس تجربه و فرمولی که کیسینجر تئوریسین آمریکایی در دهه های هفتاد مطرح کرد "هیچ جنگی در خاورمیانه بدون حضور مصر و هیچ صلحی نیز بدون حضور سوریه امکان پذیر نخواهد بود."
آقای دستمالچیان در مورد ترکیه معتقد است که امروزه ترکیه یک جنگ نیابتی را در سوریه به راه انداخته تا بلکه بتواند ضمن تامین خواسته های غرب مجددا با رژیم جدید در سوریه که مسلما همسویی بیشتری از رژیم بشار اسد خواهد داشت گام های مؤثری را برای تحقق آرزوی دیرینه خود که همانا احیای امپراطوری عثمانی است، بردارد. البته به نظر می رسد که ترکیه با سیاست اشتباهی که در قبال سوریه اتخاذ کرده، به مرور زمان به یکی از بازندگان اصلی در بحران سوریه تبدیل شود زیرا علاوه براینکه امنیت ملی خود را تحت تاثیر این جریان قرار داده و باعث نا امنی در داخل مرزهایش شده به حیثیت اسلامی خویش نیز لطمه وارد کرده است که بی تردید آینده حزب حاکم را با چالش های جدی روبه رو خواهد نمود.
تحولات سوریه برای ایران نیز از اهمیت بسزایی برخوردار است. به این دلیل که ایران علاوه بر موضوع مقاومت، آخرین رویارویی های خود با غرب را در سوریه تجربه می کند. غرب و هم پیمانانش در یکسو و جمهوری اسلامی ایران و هم پیمانان منطقه ایش در سوی دیگر معادله هستند. همین امر باعث خواهد شد که طرفین یکی از آخرین قدرت نمایی های یکدیگر را در زمین سوریه تجربه کنند. جمهوری اسلامی ایران با توجه به عناصر مطرح شده، خود را در زمین سوریه رویاروی غرب می بیند و آمادگی دارد تا از طریق نشاندن طرفین برخورد بر سر میز مذاکره و جایگزینی عملکرد سیاسی به جای نظامی، پیروز این صحنه باشد. چون برداشت واقع گرایانه ای از این تحولات دارد و با نگاه ژرف و دوراندیشانه همه لایه های مختلف این تحولات را زیر نظر داشته و برای هر مرحله آن برنامه های خاص خود را طراحی و آماده نموده است.
در نهایت این نشست، با پرسش و پاسخ حاضرین خاتمه یافت.
گزارش: سحر تقی پور، عضو گروه ترکیه شناسی و دستیار امور سمینارهای پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه  

کویت

گزارش نشست گروه مطالعات خلیج فارس با موضوع سیاست و حکومت در کویت

گزارش نشست گروه مطالعات خلیج فارس با موضوع "سیاست و حکومت در کویت"


30 شهریور ماه 1391 نشستی دیگر از مجموعه نشست های گروه مطالعات خلیج فارس پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه با عنوان "سیاست و حکومت در کویت" برگزار شد.


روز پنج شنبه 30 شهریور ماه 1391 نشستی دیگر از مجموعه نشست های گروه مطالعات خلیج فارس پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه با عنوان "سیاست و حکومت در کویت" برگزار شد.  در این نشست که پژوهشگران مقیم و مهمان پژوهشکده و جمعی از دانشجویان دکتری و کارشناسی ارشد دانشگاه های مختلف حضور داشتند، آقای سیامک بهرامی پژوهشگر مهمان پژوهشکده و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم تحقیقات اصفهان، در خصوص موضوع نشست به ایراد سخنرانی پرداخت. 

در ابتدا دکتر صالحی مدیر گروه مطالعات خلیج فارس و پژوهشگر ارشد مقیم پژوهشکده ضمن خوشامدگویی، با اشاره به نگاه سنتی به مقوله سیاست خارجی در حوزه کشورهای خلیج فارس، نیاز به بررسی دقیق و عملی در این حوزه را خاطر نشان ساخت.

در ادامه، آقای بهرامی برای معرفی کشور کویت به ایراد نکاتی در حوزه های اجتماعی، اقتصادی، و سیاسی این کشور پرداخت. وی در گام نخست، ضمن اشاره به پایه های تاریخی شکل گیری کشور کویت،  درباره شرایط اجتماعی، اقتصادی و سیاسی کویت نکاتی را مطرح کرد. از لحاظ "اجتماعی" از  جمعیت 3.5 میلیون نفری کویت تقریبا 1.06 میلیون کویتی و 2.3  میلیون نفر غیر کویتی از کشورهای عرب دیگر، آسیای جنوب غربی و ایرانی ها تشکیل می دهند. قبل از دهه 90 فلسطینی ها بیشترین جمعیت مهاجر این کشور بودند اما به سبب حمایت آن ها از صدام در جنگ بسیاری از آن ها اخراج شدند و امروزه هندی ها بیشترین شمار مهاجرین این کشور را شکل می دهند. شیعیان 15 درصد از جمعیت این کشور را تشکیل می دهند و از حقوق اصلی در این کشور برخوردارند و به طور متوسط دارای 9 نماینده و و 3 وزیر در دولت هستند و از مساجد و حسینیه ها و انتشارات خاص خود بهره مندند. تعامل شیعیان و سنی ها در این کشور بسیار خوب و مساعد است و به لحاظ مذهبی کویت را می توان جزیره تعادل در اقیانوس افراط گرایی منطقه دانست.
 
از لحاظ "اقتصادی" کویت یک کشور رانتی و نفتی محسوب می شود. تا قبل از اکتشاف نفت در این کشور در سال 1938 و تجاری شدن آن در سال 1946 این کشور یک بندر تجاری و مرکز تجارت مروارید بود. کویت تا دهه 80 به سبب شرایط مساعد نفتی یک اقتصاد رفاهی محسوب می شد، اما بعد از آنکه سیاست های لیبرالی بر این اقتصاد حکمفرما شد، با هدایت بانک جهانی و صندوق بین المللی پول سیاست های خصوصی سازی در این کشور در حال اجرا است. سرمایه گذاری در خارج کشور یکی از سیاست های اصلی این کشور بوده است، هر چند که در دهه 2000 توسعه ای به سمت سرمایه گذاری در حوزه مناطق ازاد تجاری در خود کویت داشته است. بحث نیروی کار شاغل در کویت یکی از مهمترین موضوعات چالش برانگیز در این کشور است. از یک میلیون نیروی کار شاغل در این سرزمین 80 درصد آن غیرکویتی است که بیشتر این افراد همه در صنایع نفتی و خدماتی مشغول به کارند. اقتصاد کویت یک اقتصاد ساده و بسیار سطحی است در این کشور هیچ نوع ساختار مالیاتی وجود ندارد و کل هزینه ها از درامدهای نفتی تولید می شود. در آن کشور با توجه به سنت های موجود، دولت هیچ دخالتی در بخش بازرگانی ندارد.

از لحاظ "سیاسی"، دهه 1960 دهه توسعه دموکراتیک در این کشور بود. شکل گیری قانون اساسی و برگزاری انتخابات مجلس و در عین حال پویا بودن و آزادی مطبوعات از ویژگی های بارز این دوران بود، وضعیتی که تا سال 1976 هم تداوم داشت. در اوایل دهه 1970، خاندان حاکم با بهرگیری از دوران بهار نفتی و افزایش قیمت نفت توانست تا حد زیادی خود را از ائتلاف های سنتی  با سایر خاندان ها برهاند و روز به روز بر قدرت خود بیفزاید. در این دوران این خاندان سعی کرد با استفاده از رانت، گروه های اجتماعی حامی در میان اقشار محروم از جمله شیعیان و قبایل سنی برای خود ایجاد کنند به شیوه ای که آن ها را در تقابل با خاندان های قدرتمند که در قالب گروه های تجاری سنتی عمل می کردند قرار دهد. در واقع هدف حکومت، پروراندن نوعی خرده بورژوازی در مقابل بورژواهای سنتی بود تا بتواند قدرت آن ها را تعدیل کند. 

اواخر دهه 1990 یکی از پیشرفت های اصلی به سوی دموکراسی در کویت بود، جایی که امیر بر طبق فرمان حکومتی به زنان حق شرکت در انتخابات را داد که نمایندگان اسلام گرای مجلس با این حکم مخالفت کردند. در طول این دوران همچنان ائتلاف دولت و تجار سنتی حفظ شده بود و در ائتلاف با هم در تقابل با اسلامگراها قرار گرفته بودند. در واقع دولت به سبب باخت های مکرر در انتخابات در تقابل با اسلامگراها سعی کرد از نیروی جدید اجتماعی یعنی زنان بهره گیری نماید. لیبرال ها که بخشی از آن ها را همان تجار سنتی شکل می دادند با همین سیاست به حمایت از این طرح پرداختند. سرانجام این ائتلاف نانوشته به پیروزی رسید و حق رای زنان در مجلس در سال 2005 به تصویب رسید. زنان هر چند در انتخابات مجلس سال 2006 هیچ کرسی کسب نکردند اما در انتخابات مجلس سال 2009 که لیبرال ها بر رقبای اسلام گرای خود پیروز شدند، 4 زن به مجلس راه پیدا کردند. در همین دوران اصلاحاتی در درون خاندان حاکم اتفاق افتاد و پست ولیعهدی از نخست وزیری منفک شد. جدایی پست نخست وزیری از ولیعهدی از نظر افکار عمومی یک تحول دموکراتیک مثبت شمرده می شود. در راستای روند توسعه سیاسی در این کشور می توان علت شکل نگرفتن اعتراضات اجتماعی در کویت را پیوند میان خاندان حاکم و گروه های اجتماعی از جمله تجار دانست.

در نهایت این نشست با پرسش و پاسخ حاضرین پایان یافت.
گزارش نشست گروه مطالعات خلیج فارس با موضوع سیاست و حکومت در کویت

گزارش نشست گروه مطالعات خلیج فارس با موضوع "سیاست و حکومت در کویت"


30 شهریور ماه 1391 نشستی دیگر از مجموعه نشست های گروه مطالعات خلیج فارس پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه با عنوان "سیاست و حکومت در کویت" برگزار شد.


روز پنج شنبه 30 شهریور ماه 1391 نشستی دیگر از مجموعه نشست های گروه مطالعات خلیج فارس پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه با عنوان "سیاست و حکومت در کویت" برگزار شد.  در این نشست که پژوهشگران مقیم و مهمان پژوهشکده و جمعی از دانشجویان دکتری و کارشناسی ارشد دانشگاه های مختلف حضور داشتند، آقای سیامک بهرامی پژوهشگر مهمان پژوهشکده و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم تحقیقات اصفهان، در خصوص موضوع نشست به ایراد سخنرانی پرداخت. 

در ابتدا دکتر صالحی مدیر گروه مطالعات خلیج فارس و پژوهشگر ارشد مقیم پژوهشکده ضمن خوشامدگویی، با اشاره به نگاه سنتی به مقوله سیاست خارجی در حوزه کشورهای خلیج فارس، نیاز به بررسی دقیق و عملی در این حوزه را خاطر نشان ساخت.

در ادامه، آقای بهرامی برای معرفی کشور کویت به ایراد نکاتی در حوزه های اجتماعی، اقتصادی، و سیاسی این کشور پرداخت. وی در گام نخست، ضمن اشاره به پایه های تاریخی شکل گیری کشور کویت،  درباره شرایط اجتماعی، اقتصادی و سیاسی کویت نکاتی را مطرح کرد. از لحاظ "اجتماعی" از  جمعیت 3.5 میلیون نفری کویت تقریبا 1.06 میلیون کویتی و 2.3  میلیون نفر غیر کویتی از کشورهای عرب دیگر، آسیای جنوب غربی و ایرانی ها تشکیل می دهند. قبل از دهه 90 فلسطینی ها بیشترین جمعیت مهاجر این کشور بودند اما به سبب حمایت آن ها از صدام در جنگ بسیاری از آن ها اخراج شدند و امروزه هندی ها بیشترین شمار مهاجرین این کشور را شکل می دهند. شیعیان 15 درصد از جمعیت این کشور را تشکیل می دهند و از حقوق اصلی در این کشور برخوردارند و به طور متوسط دارای 9 نماینده و و 3 وزیر در دولت هستند و از مساجد و حسینیه ها و انتشارات خاص خود بهره مندند. تعامل شیعیان و سنی ها در این کشور بسیار خوب و مساعد است و به لحاظ مذهبی کویت را می توان جزیره تعادل در اقیانوس افراط گرایی منطقه دانست.
 
از لحاظ "اقتصادی" کویت یک کشور رانتی و نفتی محسوب می شود. تا قبل از اکتشاف نفت در این کشور در سال 1938 و تجاری شدن آن در سال 1946 این کشور یک بندر تجاری و مرکز تجارت مروارید بود. کویت تا دهه 80 به سبب شرایط مساعد نفتی یک اقتصاد رفاهی محسوب می شد، اما بعد از آنکه سیاست های لیبرالی بر این اقتصاد حکمفرما شد، با هدایت بانک جهانی و صندوق بین المللی پول سیاست های خصوصی سازی در این کشور در حال اجرا است. سرمایه گذاری در خارج کشور یکی از سیاست های اصلی این کشور بوده است، هر چند که در دهه 2000 توسعه ای به سمت سرمایه گذاری در حوزه مناطق ازاد تجاری در خود کویت داشته است. بحث نیروی کار شاغل در کویت یکی از مهمترین موضوعات چالش برانگیز در این کشور است. از یک میلیون نیروی کار شاغل در این سرزمین 80 درصد آن غیرکویتی است که بیشتر این افراد همه در صنایع نفتی و خدماتی مشغول به کارند. اقتصاد کویت یک اقتصاد ساده و بسیار سطحی است در این کشور هیچ نوع ساختار مالیاتی وجود ندارد و کل هزینه ها از درامدهای نفتی تولید می شود. در آن کشور با توجه به سنت های موجود، دولت هیچ دخالتی در بخش بازرگانی ندارد.

از لحاظ "سیاسی"، دهه 1960 دهه توسعه دموکراتیک در این کشور بود. شکل گیری قانون اساسی و برگزاری انتخابات مجلس و در عین حال پویا بودن و آزادی مطبوعات از ویژگی های بارز این دوران بود، وضعیتی که تا سال 1976 هم تداوم داشت. در اوایل دهه 1970، خاندان حاکم با بهرگیری از دوران بهار نفتی و افزایش قیمت نفت توانست تا حد زیادی خود را از ائتلاف های سنتی  با سایر خاندان ها برهاند و روز به روز بر قدرت خود بیفزاید. در این دوران این خاندان سعی کرد با استفاده از رانت، گروه های اجتماعی حامی در میان اقشار محروم از جمله شیعیان و قبایل سنی برای خود ایجاد کنند به شیوه ای که آن ها را در تقابل با خاندان های قدرتمند که در قالب گروه های تجاری سنتی عمل می کردند قرار دهد. در واقع هدف حکومت، پروراندن نوعی خرده بورژوازی در مقابل بورژواهای سنتی بود تا بتواند قدرت آن ها را تعدیل کند. 

اواخر دهه 1990 یکی از پیشرفت های اصلی به سوی دموکراسی در کویت بود، جایی که امیر بر طبق فرمان حکومتی به زنان حق شرکت در انتخابات را داد که نمایندگان اسلام گرای مجلس با این حکم مخالفت کردند. در طول این دوران همچنان ائتلاف دولت و تجار سنتی حفظ شده بود و در ائتلاف با هم در تقابل با اسلامگراها قرار گرفته بودند. در واقع دولت به سبب باخت های مکرر در انتخابات در تقابل با اسلامگراها سعی کرد از نیروی جدید اجتماعی یعنی زنان بهره گیری نماید. لیبرال ها که بخشی از آن ها را همان تجار سنتی شکل می دادند با همین سیاست به حمایت از این طرح پرداختند. سرانجام این ائتلاف نانوشته به پیروزی رسید و حق رای زنان در مجلس در سال 2005 به تصویب رسید. زنان هر چند در انتخابات مجلس سال 2006 هیچ کرسی کسب نکردند اما در انتخابات مجلس سال 2009 که لیبرال ها بر رقبای اسلام گرای خود پیروز شدند، 4 زن به مجلس راه پیدا کردند. در همین دوران اصلاحاتی در درون خاندان حاکم اتفاق افتاد و پست ولیعهدی از نخست وزیری منفک شد. جدایی پست نخست وزیری از ولیعهدی از نظر افکار عمومی یک تحول دموکراتیک مثبت شمرده می شود. در راستای روند توسعه سیاسی در این کشور می توان علت شکل نگرفتن اعتراضات اجتماعی در کویت را پیوند میان خاندان حاکم و گروه های اجتماعی از جمله تجار دانست.

در نهایت این نشست با پرسش و پاسخ حاضرین پایان یافت.
 
گزارش نشست گروه مطالعات خلیج فارس با موضوع "سیاست و حکومت در کویت"


30 شهریور ماه 1391 نشستی دیگر از مجموعه نشست های گروه مطالعات خلیج فارس پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه با عنوان "سیاست و حکومت در کویت" برگزار شد.


 
روز پنج شنبه 30 شهریور ماه 1391 نشستی دیگر از مجموعه نشست های گروه مطالعات خلیج فارس پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه با عنوان "سیاست و حکومت در کویت" برگزار شد.
 در این نشست که پژوهشگران مقیم و مهمان پژوهشکده و جمعی از دانشجویان دکتری و کارشناسی ارشد دانشگاه های مختلف حضور داشتند، آقای سیامک بهرامی پژوهشگر مهمان پژوهشکده و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم تحقیقات اصفهان، در خصوص موضوع نشست به ایراد سخنرانی پرداخت. 

در ابتدا دکتر صالحی مدیر گروه مطالعات خلیج فارس و پژوهشگر ارشد مقیم پژوهشکده ضمن خوشامدگویی، با اشاره به نگاه سنتی به مقوله سیاست خارجی در حوزه کشورهای خلیج فارس، نیاز به بررسی دقیق و عملی در این حوزه را خاطر نشان ساخت.

در ادامه، آقای بهرامی برای معرفی کشور کویت به ایراد نکاتی در حوزه های اجتماعی، اقتصادی، و سیاسی این کشور پرداخت. وی در گام نخست، ضمن اشاره به پایه های تاریخی شکل گیری کشور کویت،  درباره شرایط اجتماعی، اقتصادی و سیاسی کویت نکاتی را مطرح کرد. از لحاظ "اجتماعی" از  جمعیت 3.5 میلیون نفری کویت تقریبا 1.06 میلیون کویتی و 2.3  میلیون نفر غیر کویتی از کشورهای عرب دیگر، آسیای جنوب غربی و ایرانی ها تشکیل می دهند. قبل از دهه 90 فلسطینی ها بیشترین جمعیت مهاجر این کشور بودند اما به سبب حمایت آن ها از صدام در جنگ بسیاری از آن ها اخراج شدند و امروزه هندی ها بیشترین شمار مهاجرین این کشور را شکل می دهند. شیعیان 15 درصد از جمعیت این کشور را تشکیل می دهند و از حقوق اصلی در این کشور برخوردارند و به طور متوسط دارای 9 نماینده و و 3 وزیر در دولت هستند و از مساجد و حسینیه ها و انتشارات خاص خود بهره مندند. تعامل شیعیان و سنی ها در این کشور بسیار خوب و مساعد است و به لحاظ مذهبی کویت را می توان جزیره تعادل در اقیانوس افراط گرایی منطقه دانست.
 
از لحاظ "اقتصادی" کویت یک کشور رانتی و نفتی محسوب می شود. تا قبل از اکتشاف نفت در این کشور در سال 1938 و تجاری شدن آن در سال 1946 این کشور یک بندر تجاری و مرکز تجارت مروارید بود. کویت تا دهه 80 به سبب شرایط مساعد نفتی یک اقتصاد رفاهی محسوب می شد، اما بعد از آنکه سیاست های لیبرالی بر این اقتصاد حکمفرما شد، با هدایت بانک جهانی و صندوق بین المللی پول سیاست های خصوصی سازی در این کشور در حال اجرا است. سرمایه گذاری در خارج کشور یکی از سیاست های اصلی این کشور بوده است، هر چند که در دهه 2000 توسعه ای به سمت سرمایه گذاری در حوزه مناطق ازاد تجاری در خود کویت داشته است. بحث نیروی کار شاغل در کویت یکی از مهمترین موضوعات چالش برانگیز در این کشور است. از یک میلیون نیروی کار شاغل در این سرزمین 80 درصد آن غیرکویتی است که بیشتر این افراد همه در صنایع نفتی و خدماتی مشغول به کارند. اقتصاد کویت یک اقتصاد ساده و بسیار سطحی است در این کشور هیچ نوع ساختار مالیاتی وجود ندارد و کل هزینه ها از درامدهای نفتی تولید می شود. در آن کشور با توجه به سنت های موجود، دولت هیچ دخالتی در بخش بازرگانی ندارد.

از لحاظ "سیاسی"، دهه 1960 دهه توسعه دموکراتیک در این کشور بود. شکل گیری قانون اساسی و برگزاری انتخابات مجلس و در عین حال پویا بودن و آزادی مطبوعات از ویژگی های بارز این دوران بود، وضعیتی که تا سال 1976 هم تداوم داشت. در اوایل دهه 1970، خاندان حاکم با بهرگیری از دوران بهار نفتی و افزایش قیمت نفت توانست تا حد زیادی خود را از ائتلاف های سنتی  با سایر خاندان ها برهاند و روز به روز بر قدرت خود بیفزاید. در این دوران این خاندان سعی کرد با استفاده از رانت، گروه های اجتماعی حامی در میان اقشار محروم از جمله شیعیان و قبایل سنی برای خود ایجاد کنند به شیوه ای که آن ها را در تقابل با خاندان های قدرتمند که در قالب گروه های تجاری سنتی عمل می کردند قرار دهد. در واقع هدف حکومت، پروراندن نوعی خرده بورژوازی در مقابل بورژواهای سنتی بود تا بتواند قدرت آن ها را تعدیل کند. 

اواخر دهه 1990 یکی از پیشرفت های اصلی به سوی دموکراسی در کویت بود، جایی که امیر بر طبق فرمان حکومتی به زنان حق شرکت در انتخابات را داد که نمایندگان اسلام گرای مجلس با این حکم مخالفت کردند. در طول این دوران همچنان ائتلاف دولت و تجار سنتی حفظ شده بود و در ائتلاف با هم در تقابل با اسلامگراها قرار گرفته بودند. در واقع دولت به سبب باخت های مکرر در انتخابات در تقابل با اسلامگراها سعی کرد از نیروی جدید اجتماعی یعنی زنان بهره گیری نماید. لیبرال ها که بخشی از آن ها را همان تجار سنتی شکل می دادند با همین سیاست به حمایت از این طرح پرداختند. سرانجام این ائتلاف نانوشته به پیروزی رسید و حق رای زنان در مجلس در سال 2005 به تصویب رسید. زنان هر چند در انتخابات مجلس سال 2006 هیچ کرسی کسب نکردند اما در انتخابات مجلس سال 2009 که لیبرال ها بر رقبای اسلام گرای خود پیروز شدند، 4 زن به مجلس راه پیدا کردند. در همین دوران اصلاحاتی در درون خاندان حاکم اتفاق افتاد و پست ولیعهدی از نخست وزیری منفک شد. جدایی پست نخست وزیری از ولیعهدی از نظر افکار عمومی یک تحول دموکراتیک مثبت شمرده می شود. در راستای روند توسعه سیاسی در این کشور می توان علت شکل نگرفتن اعتراضات اجتماعی در کویت را پیوند میان خاندان حاکم و گروه های اجتماعی از جمله تجار دانست.

در نهایت این نشست با پرسش و پاسخ حاضرین پایان یافت

سفیر جدید ایران در سیرالئون

انتصاب سفیر جدید ایران در سیرالئون

بنا به پیشنهاد علی اکبر صالحی وزیر امور خارجه و با تأئید محمود احمدی نژاد رئیس جمهور لطف ا... بختیاری به عنوان سفیر جدید جمهوری اسلامی ایران در جمهوری سیرالئون تعیین شد.

به گزارش خبرنگار مهر، بختیاری پیش از این بعنوان معاون اداره رفاه و همچنین معاون سفارت جمهوری اسلامی ایران در تانزانیا و مدیر اجرایی سفارت جمهوری اسلامی ایران در لندن مشغول به کار بوده است.

«آشوب به‌يادماندني» الله اكبر

وي تصوير خود از سه صاعقه همزمان در خارج شهر پرتوريا را كه «آشوب به‌يادماندني» ناميده، از شاهكارهاي عكاسي‌اش دانسته و اظهار كرد: من از صاعقه ترسي نداشته و تا جايي كه بتوانم خود را با شادماني در مسير توفان قرار داده و از رعد و برق‌ها عكس خواهم گرفت.
يك عكاس جسور آفريقايي، با قرار گرفتن در مسير صاعقه‌هاي مرگبار، دست به ثبت صحنه‌هايي از خشم فوق‌العاده طبيعت زده‌ است.

به گزارش ايسنا، مايكل كراگ، 39 ساله كه از دوران كودكي از رعد و برقي عظيم لذت مي‌برده، 16 سال گذشته زندگي خود را صرف ثبت اين شاهكارهاي طبيعت كرده است.

كراگ كه به تصاوير خود نامهاي نمايشي مانند «آتش و يخ» و «توفان كشنده» داده، در منطقه «ماگاليسبورگ» در آفريقاي جنوبي زندگي مي‌كند.

وي تصوير خود از سه صاعقه همزمان در خارج شهر پرتوريا را كه «آشوب به‌يادماندني» ناميده، از شاهكارهاي عكاسي‌اش دانسته و اظهار كرد: من از صاعقه ترسي نداشته و تا جايي كه بتوانم خود را با شادماني در مسير توفان قرار داده و از رعد و برق‌ها عكس خواهم گرفت.


وي اين شاهكار خود را در روزهاي اول تابستان در نيمكره جنوبي به ثبت رسانده است. اين تصوير شامل سه رعد و برق عظيم است كه در فاصله 15 ثانيه در بناي يادبود «وورتركر» در «پرتوريا» به زمين اصابت كردند.
«توفان كشنده» هسته عظيم توفاني در حال ارسال صاعقه در آسمان ژوهانسبورگ


ژوهانسبورگ برق‌گرفته


كراگ كه دو سال گذشته كار خود را به صورت حرفه‌اي تغيير داده، به ثبت تاثيرات رعد و برق بر روي محيط در دشتهاي خشك آفريقاي جنوبي پرداخته است.


- نزول صاعقه آسماني در «آتش و يخ» (چپ) و آسمان روشن آتشين (راست)


غروب توفاني «ماگاليسبورگ» آفريقاي جنوبي

سرزمین دکتاتور ها

کاخ‌ها پس از دیکتاتورها

دیکتاتورها یکی یکی سقوط می‌کنند و رازهای و اسرار دیوانگی‌هایشان آشکار می شود؛ از علاقه قذافی به کاندولیزا رایس تا عادات جنون‌آمیز صدام. فاتحان بر تخت پادشاهی شکست خوردگان می‌نشینند و این آیین فتح است، از دیر باز تا کنون.

این روزها که زنگ انقلاب و به پاخاستن مردمی در کشورهای عربی به صدا درآمده و دومینوی سقوط دیکتاتورها به راه افتاده، تسخیر قصرهای آنان به دست شورشیان یا نیروهای نظامی یا انقلابیون، سوژه عکس‌های زیر شده است:



دهم آوریل 2003 / بغداد، عراق
نیروهای آمریکایی در کاخی متعلق به عدی صدام، پسر صدام حسین / تایلر هیکز، نیویورک تایمز.







26 دسامبر 1989/ بخارست، رومانی
نظامیان و غیر نظامیان در مقر کمیته مرکزی حزب کمونیست رومانی؛ عکس یک روز پس از اعدام نیکلای چاوشسکو و همسرش النا گرفته شده. چاوشسکو رهبر حزب کمونیسم رومانی بود که در بازگشت از سفر به ایران، به دست نیروهای معترض مردمی دستگیر و اعدام شد.
انقلاب ضد کمونیستی مردم رومانی به دیکتاتوری 24 ساله چاوشسکو پایان داد / پاتریک هرتزوک / خبرگزاری فرانسه




یازدهم ژوئن 2003 / تکریت، عراق
نمای داخلی کاخ مقر الثرثر در تکریت که توسط نظامیان آمریکایی تصرف شد. این کاخ در کنار دریاچه الثرثر و به مناسبت تولد صدام ساخته شده.
صدام حسین در سال 1999 تولد خود را با ساخت این کاخ بزرگ و بی‌نظیر جشن گرفت / مارکو دی لاوئارو، گتی ایمیج.




یازدهم آوریل 2003/ بغداد، عراق
زنی عراقی به همراه دخترش در حال حمل یک میز به خانه. غارت کاخ‌های صدام غنایم بسیاری نصیب مردم تهی دست عراق کرد / اسکات نیلسون، گتی ایمیج.




25 ژوئن 2003/ بغداد، عراق
سرباز آمریکایی که در کاخ رضوانیه بر تخت صدام نشسته است. این کاخ در کنار فرودگاه بین‌المللی بغداد احداث شده بود و بیشتر برای پذیرایی از میهمانان خارجی از آن استفاده می شد / تیموتی ای کلاری، خبرگزاری فرانسه




25 ژوئن 2003/ بغداد، عراق
سه ماه پس از سرنگونی صدام، توری از روزنامه‌نگاران بین‌المللی برای بازدید از کاخ‌های صدام وارد بغداد شدند.
در تصویر، خبرنگاری در حال تهیه گزارش از «قصر السلام» یا قصر صلح صدام است / تیموتی ای کلاری، خبرگزاری فرانسه.




دوازدهم نوامبر 2003/ تکریت، عراق
زامورا، سربازی که از نوادای آمریکا به عراق رهسپار شده، با خیال راحت روی تختی در کاخ سابق صدام لمیده است / جو ریدل، گتی ایمیج.




یکم سپتامبر 2003/ تکریت، عراق، مراد سزار AP




23 نوامبر 2003/تکریت، عراق
سرباز آمریکایی در حال بازی بسکتبال در سالن یکی از کاخ‌های صدام که در ساحل رود دجله ساخته شده است.




سیزدهم اکتبر 2004 / مانیل، فیلیپین
بازدید توریست‌ها از فردیناند مارکوس، کاخ دیکتاتور سابق فیلیپین؛ او و همسرش در سال‌های حضور در قدرت، هم مردم را سرکوب و هم چندین میلیون دلار از کشورهای گوناگون از جمله ایالات متحده پول جمع آوری کردند.
وی در سال 1986 از قدرت بیرون رانده شد. داستان 2700 جفت کفش وی زمانی در صدر رسانه‌های خبری قرار گرفت. وی سرانجام در تبعیدگاهش در جزیره «هونولولو» درگذشت /رومئو گاسادا، خبرگزاری فرانسه




دوازدهم آوریل 2003/ بغداد عراق، اودو آندرسن، خبرگزاری فرانسه




بیستم می 1997/ کینشازا، زئیر
یکی از سربازان ائتلاف شورشی کابیلا در حال پاره کردن تصویر دیکتاتور سابق زئیر موبتو سسه سوکو در کاخ سابق. او، سسه سوکو را مسئول قتل پاتریس لومومبا می‌دانند. در سال ۱۹۹۶ با کودتای لوران کابیلا، موبوتو سسه سوکو از کشور گریخت و از آن زمان، نام زئیر به جمهوری دمکراتیک کنگو تغییر یافت / پاسکال گویات، خبرگزاری فرانسه




24 نوامبر 2010/ کینشازا، جمهوری دمکراتیک کنگو




سوم دسامبر 2010/کابل، افغانستان
کودکان افغان در حال بازی فوتبال در کنار خرابه‌های قصر دور الامان در کابل




هفدهم ژانویه 2011/ تونس، تونس
کارگران دفتر نخست وزیری تونس در حال پایین آوردن تصویر زین‌العابدین بن علی، دیکتاتو این کشور هستند. انقلاب تونس پایه‌گذار انقلاب‌های عربی است که پس از آن دولت مصر نیز سقوط کرد.




31 آگوست 2011/ طرابلس، لیبی، کارل دِسوزا، خبرگزاری فرانسه.




31 آگوست 2011/ طرابلس، لیبی، کارل دِسوزا، خبرگزاری فرانسه.




سی‌ام آگوست 2011/ طرابلس، لیبی،‌ پاتریک باز، خبرگزاری فرانسه.
کاخ‌های قذافی در تسخیر مخالفان

حمله پلنگ وحشی

حمله پلنگ وحشی به 6 نفر

 

عصرایران: يك پلنگ وحشي در روستاي پراكاش ناگار در منطقه بنگال غربي هند، با حمله به 6 روستايي، آنها را به شدت زخمي كرد.

بنا به اعلام مقامات محلي حال يك جنگلبان بسيار وخيم است و 5 نفر ديگر نيز جراحاتي برداشته‌اند.

اين پلنگ در نهايت با شليك دو گلوله كشته شد.









تصاویر: بزرگترین آزمایش علم فیزیک

تصاویر: بزرگترین آزمایش علم فیزیک
بزرگترين و پيچيده‌ترين آزمايش علمي تاريخ بشر در تونلي واقع مرز فرانسه و سوئيس مجددا روز شنبه 21 نوامبر 2009 مطابق با (30 آبان 1388) آغاز شد. مهندسان سازمان اروپايي پژوهش‌هاي هسته‌اي سرن، موفق شده‌اند دو پرتو پروتون را در جهت عکس يکديگر در دستگاه برخورد دهنده به حرکت درآورند. در صورتي که از سرگيري فعاليت اين طرح موفقيت آميز باشد، محققان سرن براي افزايش انرژي توليد شده به وسيله اين دستگاه، به ميزان يک و دو دهم تريليون الکترون ولت تلاش خواهند کرد. تاکنون بيشترين انرژي که به وسيله يک دستگاه شتاب دهنده ايجاد شده، در شيکاگو و به ميزان يک تريليون الکترون ولت بوده است.

برخورد دهنده بزرگ هادرون، بزرگترين دستگاه ساخت بشر است و در يک تونل زيرزميني در 27 کيلومتري مرز فرانسه با سوئيس قرار دارد. اين طرح ده ميليارد دلاري با هدف برخورد پرتوهاي پروتون براي بررسي راز خلقت کيهان و بازسازي شرايط انفجار (بيگ بنگ) راه‌اندازي شده است. «برخورد دهنده بزرگ هادرون» سال گذشته پس از راه‌اندازي به علت ايجاد اختلال در بعضي از قسمت هايش از کار افتاد. اختلال ايجاد شده باعث شد حرارت حدود 100 عدد از ادوات توليد کننده ميدان مغناطيسي که در اين دستگاه بايد در درجه حرارت بسيار پايين فعاليت کنند، به 100 درجه سانتي گراد افزايش پيدا کند. در نتيجه محققان مرکز سرن مجبور شدند پنجاه و سه آهن رباي ابررسانا را جايگزين کنند. وظيفه اين قطعات شتاب دادن به ذرات در حد سرعت نور است. حلقه اصلي «برخورد دهنده بزرگ هادرون» از 1200 آهن‌رباي ابررسانا تشکيل شده است. اين آهن ربا پرتوهاي پروتون را در جهت‌هاي مختلف و با سرعتي نزديک به سرعت نور منحرف مي‌کنند. در بعضي از نقاط مشخص شده در طول تونل «برخورد دهنده بزرگ هادرون»، پرتوهاي پروتون با هم برخورد خواهند کرد و انرژي آزاد مي‌کنند. لحظه برخورد اين پرتوها به وسيله حس گرهاي ويژه‌اي ثبت مي‌شود تا با بررسي آنها دانش فيزيک ارتقا پيدا کند.

اين شتاب دهنده عظيم که Large Hadron Collider نام دارد با هزينه 10 ميليارد دلار و بزرگترين و پيچيده‌ترين دستگاهي است که تاکنون توسط بشر ساخته شده است. اين شتاب دهنده پروتون‌ها را با بيش از 99.99 در صد سرعت نور به حرکت در مي‌آورد، سپس آنها را به هم مي‌کوباند. بر اثر اين برخورد دمايي بيش از 1000,000 برابر دماي خورشيد در مقياس کوچک ايجاد مي‌شود! اين دستگاه قادر است شرايط پس از بيگ بنگ (Big Bang) يا شروع کائنات را در مقياس ميکروسکوپي شبيه سازي کند.

Large Hadron Collider، يا LHC‌ که به نام «برخورد دهنده هادروني بزرگ» به فارسي ترجمه شده است، براي برخي حکم ماشين قيامت را پيدا کرده است. اين برخورد دهنده يا به عبارت ديگر «شتاب دهنده ذره‌اي» در حقيقت يک آزمايشگاه فيزيک است شامل يک تونل 27 کيلومتري که در زير زمين ساخته شده است . در اين تونل ذرات کوچکتر از اتم (ذرات بنيادي) تا سرعتهاي حيرت آوري نزديک به سرعت نور شتاب داده ميشوند تا پس از جمع کردن حدود 14 تريليون الکترون ولت انرژي، با هم برخورد کنند. با دنبال کردن و مطالعه اين برخوردها و نتايج حاصل از آن، فيزيکدانان اميدوارند به اسراري از دنياي زير اتمي دست يابند که تاکنون خود را از چشم و ابزار و دوربين‌هاي آنان پنهان نگه داشته است.

برخورد دهنده هادروني بزرگ (Large Hadron Collider) که متعلق به سازمان اروپايي پژوهش‌هاي هسته‌اي (CERN) ميباشد، در اعماق 175 متري زمين، نزديک شهر ژنو در ناحيه مرزي سوئيس و فرانسه بنا شده است و به علت اندازه بزرگ آن، بخشي از آن در خاک فرانسه و بخشي ديگر در سوئيس قرار گرفته است.





















سير تکميل پروژه اين برخورد دهنده از ايده به عمل بيش از دو دهه طول کشيده است، اما سرانجام در روز چهارشنبه (دهم سپتامبر 2008) اينكار ميسر شد و
ادامه نوشته